c a r o l i n a a p o l o n i a
Mijn werk vormt een afspiegeling van mijn gevoelswereld. Vaak bouw ik abstracte versies van kamers, gebouwen, dozen en steden die mijn dromen en angsten weergeven. Sommige gaan over herinneringen, mensen uit mijn verleden of over de mensen om me heen. Weer anderen hebben te maken met mijn behoefte aan bescherming, mijn angst om opgesloten of buitengesloten te zijn en mijn fascinatie met zichtbare en onzichtbare grenzen. Ik ben geintrigeerd door het proces waarin muren zowel ruimte definieren als uitsluiten.
Ik hou van het tijdelijke, het onvoltooide en het onvolmaakte. Processen van groei en verval, verweerde organische structuren en verlaten gebouwen inspireren mij.
Vaak maak ik onorthodoxe combinaties van materialen om spanning en balans te creeren. Soms gebruik ik gevonden voorwerpen: stille verhalen van andere levens en tijden.
